Eten, regels en rituelen 🍙🍵
- anoeschkadegroot
- 24 nov 2025
- 2 minuten om te lezen
Het dagelijkse leven in Japan zit vol kleine gewoontes en regels. En dat geldt ook voor het eten!
Hier in Japan leer je al snel dat eten meer is dan simpelweg iets in je mond stoppen. Alles heeft z’n regels en rituelen. Een grote ontdekkingstocht (met vallen en opstaan ;-))
Zo wordt bij elke maaltijd verwacht dat je je bord leeg eet. Danée keek ons één keer vertwijfeld aan: “Maar ik kan écht niet meer!” Nee hoor, alles moet op. Yenthe lachte en maakte er een spelletje van: wie eet het laatste stukje rijst op (natuurlijk mét chopsticks)! En Nolan? Die smikkelde gewoon vrolijk zijn mini-porties en stak af en toe zijn armpjes in de lucht als teken van overwinning (Yeahhhhh!).
En wat we vanaf nu doen... niet meer voor iedereen een maaltijd bestellen. We delen er vrolijk op los. Niemand vind het vreemd als je voor de kinderen een bordje vraagt als ze het al niet meteen aanleveren zodra je aan tafel gaat zitten. Dus lang niet meer altijd eigen keuzes, we delen het eten dat uitgezocht wordt!
Dan zijn er nog de kleine rituelen. Lunchtijd betekent netjes je handjes wassen en je stoel terugschuiven. Onze meiden leren dat al snel, en Nolan doet vrolijk mee, wat alles wat zijn zussen doen wil hij ook. Zelfs wij volwassenen worden herinnerd aan onze etiquette wanneer we iets vergeten. Dit gebruik begint ook al met het reserveren van een tafel. Zelfs een een groot foodcourt leg je iets van je bezittingen op een tafel om deze te reserveren. Niemand zal hier aankomen en zal netjes een andere tafel pakken. Dit was wel even wennen want Yenthe brengt graag alles terug naar de rechtmatige eigenaar... alleen deze komen het liever zelf weer halen.
En Danée snapt inmiddels dat je niet zomaar op een winkelkarretje kunt afrennen die ergens staat. Deze staat netjes te wachten tot de gebruiker klaar is met eten :-)
Daarnaast zijn snacks en tussendoortjes ook een hele belevenis. Alles wordt netjes in kleine porties verpakt, en vaak deelt iedereen zijn lekkers met elkaar. Vaak merken we dit doordat onze kinderen van alles aangeboden krijgen als we ergens even een pauze houden. Zo proeven ze in elk geval wel dingen die ze normaal nooit zouden proberen!
Wat ons opvalt: deze kleine regels geven rust en structuur aan het dagelijks leven. Voor westerlingen voelt het soms streng en veel regels alleen we merken nu al dat het zorgt voor een relaxte manier om samen te zijn.















Opmerkingen